ตอนที่ 18 Happy New Year!!

31 ธ.ค. 2550

ช่วงเวลานี้ เป็นช่วงที่ผู้คนกำลังมีความสุข กับเทศกาล ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ อากาศปลายฤดูหนาว ที่หนาวเย็น ทำให้หลายคนเลือกที่จะอยู่แต่ในบ้าน ฉลองปีใหม่กับคนในครอบครัว แต่อีกหลายคน ก็เลือกที่จะสวมเสื้อกันหนาวแล้วออกมาเดินร่วมงานเฉลิมฉลอง ที่ตื่นตาตื่นใจ และในคืนวันส่งท้ายปีเก่านั่นเอง เด็กหนุ่ม 2 คน กำลังเดินจูงมือกัน ไปตามถนน ที่มีผู้คนพลุกพล่าน

"ตัวหนาวมั้ย? " ดราฟถามแบงค์ขึ้นมา

"ก็นิดหน่อยอ่ะ ตอนออกจากบ้าน ไม่คิดว่าอากาศมันจะหนาวขนาดนี้ เลยไม่ได้หยิบผ้าพันคอมา" แบงค์ตอบพลางเอามือถูกันเพื่อให้อุ่นขึ้น

"งั้นเอางี้และกัน" ดราฟพูด ก่อนที่จะจับมือแบงค์มาซุกกับกระเป๋าเสื้อคลุมของตน

"เป็นไง ? หายหนาวมั้ย เอ...แต่แค่มือเดียวคงยังไม่อุ่นเท่าไหร่นะ" ดราฟพูดอีกครั้ง ก่อนจะโอบรอบคอแบงค์ พร้อมคลุมเสื้อ ที่กันความหนาวแค่ภายนอก กับไหล่ของคนทั้งสอง แต่ความจริงที่พิสูจน์ได้นั้น จิตใจของคนทั้งสอง กำลังรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด และถ้ามีใครมาเดินที่ถนนเส้นนี้ในวันปีใหม่ คุณอาจจะพบคู่รัก ที่แสนจะน่ารักคู่นี้ก็เป็นได้


ที่บ้านของดราฟ

"แบงค์ หิวมั้ย? เดี๋ยวเค้าจะไปทำอะไรให้กิน" ดราฟพูดก่อนจะเดินเข้าครัวไป

"ขอโอวัลตินแล้วกัน" แบงค์ตอบ ก่อนจะนั่งลงบนโซฟา สักพักดราฟก็ค่อยๆ โผล่หน้าออกมาจากครัว พร้อมโอวัลตินร้อน 2 แก้ว แบงค์ยิ้มหวาน ก่อนจะรับแก้วมาพร้อมจิบอย่างช้าๆ

"ระวังร้อนนะ" ดราฟเตือน ยังไม่ทันขาดคำ แบงค์ก็โวยวายขึ้นทันที

"โอ๊ย! ร้อนๆๆ " ขณะพูดไป ก็ใช้มือบรรเทาความร้อนไปด้วย

"เฮ้อ...บอกแล้วไม่ฟัง" ดราฟไม่ว่าเปล่า ก่อนจะดื่มน้ำเย็นเข้าไป แล้วประทับจุมพิตให้กับแบงค์ทันที ก่อนจะค่อยๆ ใช้ลิ้นดันน้ำเย็นเข้าไปในปากบาง ก่อนจะชิมความหวานของโอวัลตินเป็นเวลาเนิ่นนาน จนกระทั่งเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าเริ่มขาดอากาศหายใจ จึงจำใจถอนริมฝีปากออก ก่อนจะยิ้มหวานถามร่างบาง ที่ตอนนี้ หน้าคล้ายกับมะเขือเทศเข้าไปทุกที

"ไง? ดีขึ้นมั้ย" คนขโมยจูบถาม แม้น้ำเสียงจะใสซื่อเพียงใด แต่แววตากลับเป็นประกายอย่างเจ้าเล่ห์

"คนบ้า ขี้โกงจัง" แบงค์ว่า ก่อนจะซุกหน้ากับอกนเจ้าเล่ห์ มีหรือหมาป่าจะยอมปล่อยลูกแกะน้อยไปง่ายๆ ว่าแล้วคนตัวโตกว่า ก็เข้าจู่โจมคนตัวเล็กทันที ก่อนจุซุกไซร้คอเล็กอย่างโหยหา เสื้อผ้าเริ่มถูกปลดออกทีละชิ้น แต่ยังม่ทันที่จะมีอะไรเกินเลย เสียงโทรศัพท์ของแบงค์กับดราฟเกิดพร้อมใจกันดังขึ้นซะอย่างนั้น

"ฮัลโหลแบงค์ กรูโทรมาสุขสันต์วันปีใหม่นะ" เสียงไผ่ลอดออกมาตามสาย

"อะ..อืม เอ่อ..สะ..สุขสันต์วันปีใหม่เหมือนกัน" แบงค์พูดเสียงตะกุกตะกัก

"ผมบุญโขนะครับ ผมโทรมาสวัสดีปีใหม่ครับ" เสียงสำเนียงสุพรรณของนายบุญโข ดังมาตามสาย

"เออๆ แกนี่โทรมารู้เวลาจริงว่ะ" ดราฟบ่น ก่อนจะทันได้ยินเสียงของแบงค์ ว่าคนโทรมาเป็นไผ่!"

"ไอ้โข แค่นี้ก่อนนะเว้ย กรูกำลังยุ่ง" ดราฟตะคอกก่อนจะกดตัดสายไป และหันไปทางแบงค์ ที่ตอนนี้อยู่ในสภาพเกือบเปลือย ก่อนจะรวบตัวคนตัวเล็กทันที แล้วขบกัดใบหู ทำเอาคนตรงหน้าเสียงสั่นยิ่งกว่าเดิม

"อะ...เอ่อ...แค่นี้ก่อนนะไผ่"

"เป็นไรเปล่าวะ ไม่สบายเปล่าเนี่ย"

"มะ..ไม่..เป็นไร...อ๊ะ!" ไผ่ได้แต่งงอยู่อย่างนั้น เมื่อจู่ๆ โทรศัพท์ก็ตัดไปอย่างกระทันหัน โดยไม่รู้ว่าคนปลายสาย กำลังถูกจู่โจมจากคนขี้หึง ด้วยปากที่พรมจูบไปทั่วร่าง

"ดะ..ดราฟ..อื้ม..ดะ...เดี๋ยวสิ"

"หืม...ทำไม อยากคุยกับไอ้ไผ่นักเหรอ" คนตัวโต(แถมความขี้หึงแบบสุดๆ ) ประกบปากคนตัวเล็กทันที 'เฮอะ แคร์กันเข้าไป ' ดราฟคิด ก่อนจะเอื้อมมือ ไปปิดโทรศัพท์ทั้งของตัวเองและของแบงค์ เพื่อที่จะไม่มีใครมาขัดจังหวะอีกครั้ง ก่อนจะอุ้มร่างบาง มุ่งสู่เตียงนุ่มทันที


ห้องนอนของดราฟ

"ดราฟ ตัวเป็นอะไรอ่ะ โกรธเค้าเหรอ" แบงค์ถามพลางทำตาแป๋ว เท่าที่คิดว่าบ้องแบ๊วที่สุดแล้ว

"เปล่านี่ เฮอะ" ดราฟว่าก่อนจะสะบัดหน้าอย่างงอนๆ

"โห ขนาดไม่ได้งอนนเนี่ย แต่ช่างเถอะ ตัวไม่ได้งอน งั้นเค้าก็ไม่ง้อแล้วกัน"

"โหย...อารายง่า ไม่คิดจะง้อจริงๆ เหรอครับคนดี" ดราฟว่าก่อนจะจับร่างบางกดลงกับเตียงทันที

"ถ้างอนก็อย่ามาจับเค้าเลย เชอะ" แบงค์สะบัดหน้าที่ตอนนี้ กลายเป็นสีแดงระเรื่อจนเห็นได้ชัด ยิ่งทำให้คนตัวโตตบะแตกเข้าไปใหญ่

"ทำหน้าตาน่ารักอย่างนี้ ไม่ต้องนอนเลยละกัน" ดราฟพูดพลางเลียปาก ราวกับหมาป่าผู้หิวโหยที่เตรียมพร้อมขย้ำลูกแกะน้อยเต็มที่

เมื่อเนื้อชิ้นโตมาอยู่ตรงหน้าแล้ว เรื่องอะไรจะปล่อยไปง่ายๆ ดราฟเข้าประทับจูบแบงค์ทันที จากจูบที่อ่อนโยน กลับค่อยๆ ดุเดือดขึ้น ริมฝีปากหนาบดเบียด สอดแทรก และกวาดหาความหวานอย่างไม่รู้จักพอ ขณะที่มือหนา ก็เปลื้องอาภรณ์ชิ้นแล้วชิ้นเล่า จนเหลือแต่เพียงผิวสัมผัสของเนื้อที่เสียดสีกันอย่างเร่าร้อน ร่างบางสั่นน้อยๆ ก่อนจะครางออกมา เมื่อคนตัวโต เริ่มเล้าโลมจุดเสียวซ่านจนเก็บกั้นไม่ไหว

"อ๊า..ดราฟ..แฮ่กๆ" ทันทีที่ร่างบางครางชื่อตนออกมา ดราฟก็เข้าประกบจูบคนตรงหน้าอีกครั้งทันที ก่อนจะปรนเปรออย่างไม่หยุดหย่อน ให้แบงค์ได้รับรู้ว่า เขารักคนคนนี้มากแค่ไหน

"แบงค์ ขอ...ได้ไหม" ดราฟถามเพื่อความแน่ใจ

"อืม..." แบงค์ตอบ ก่อนจะซุกหน้าลงกับหมอนอย่างอายๆ ทันทีที่ได้รับคำอนุญาติ หัวใจของดราฟก็ลิงโลดขึ้นทันที ก่อจะถอดเสื้อผ้าของตนออก แล้วโยนลงพื้น ราวกับของไร้ค่า

'เฮ้ย! จะน่ารักเกินไปหน่อยแล้ว...' ดราฟคิด ก่อนจะประทัยรอยจูบแสดงความเป็นเจ้าของเข้ากับคอเนียน จนเกิดเป็นรอยแดง ก่อนจะลากลิ้นไปทั่วไหล่กลมมนอย่างหยอกเย้าคนตรงหน้า ที่เริ่มมีการตอบสนอง มือเล็กเริ่มโอบรอบคอเขา ดวงตาหวานฉ่ำปรือตามองคนตัวโต ทำให้ดราฟต้องประทับตราความเป็นเจ้าของที่ทำให้ร่างบางถึงกับกรีดร้องออกมา ดราฟไม่รอช้า เข้าประกบปากอีกครั้ง ก่อนจะเร่งจังหวะที่ทำให้ แบงค์ต้องครางออกมาอีกรอบ

"แบงค์ เค้ารักแบงค์นะ อยู่กับเค้าตลอดไปนะ" ดราฟกระซิบที่ปลายหูของแบงค์

"อืม...เค้า...ก็...รักตัวเหมือนกัน" เมื่อคนตรงหน้าพูดจบ ดราฟก็เข้าประกบจูบอีกครั้ง ทันทีที่คำว่ารักออกจากปากคนตรงหน้า ดูเหมือนร่างบางจะรับรู้ และตอบสนองเขาอย่างร้อนแรงเช่นกัน

"อืม...เรียนรู้ได้ไวดีนะ แต่ยังไม่ดีพอ คงต้องสอนกันอีกซักหน่อย" ดราฟว่าพลางพรมจูบไปทั่วร่าง ก่อนจะขบเม้มเพื่อกระตุ้นอารมณ์ แล้วเข้าสอดแทรกอีกครั้ง มือลากไล้ไปทุกจุดสัมผัส ก่อนที่ทั้งสองจะพากันก้าวข้ามไปยังห้วงแห่งความสุขสม ปลุกเร้า สอดแทรก และสัมผัส อย่างโหยหา จนทั้งคู่ตระกองกอดกันจนหลับไป

To be continue.........

....................................................................................................................................................