ตอนที่ 21 น้ำตก

     หลังจากที่รถต้องทนรับแรงสะเทือนจากเหล่าทะโมนของเรา จนทำให้ประสิทธิภาพในการขับขี่ลดลง ในที่สุดทั้งหมดก็ถึงน้ำตกโดยสวัสดิภาพ แต่ทำเอาคนขับต้องเช็คล้อ และเครื่องยนต์รถใหม่ เพราะกลัวว่า รถจะไม่สามารถส่งเหล่าทะโมนกลับบ้านได้

     "ว้าว! น้ำตกสวยโครตเลย! " เสียงไผ่ดังแหวกอากาศขึ้นมาทันทีที่ลงจากรถ

     "อ้าวๆ ฟังกันก่อน เราจะปล่อยให้เล่นกัน แต่อย่าออกไปนอกบริเวณนะ แล้วถ้าเป็นไรไปไม่มีใครรับผิดชอบรู้มั้ย ระวังตัวกันด้วย แล้วก็กลับมาจุดนัดพบให้ตรงเวลานะ แค่นี้แหละ" ณิว หัวหน้าห้องที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ ก็(ไม่)สามารถพึ่งพาได้ ตะโกนบอกเพื่อนๆ ทุกคน

     แล้วทุกคนก็หาที่นั่ง พร้อมกับหาเสื่อ หาอาหาร (คนรึตัวอะไรวะ หาอาหาร - - : คนแต่ง) ซึ่งนั่นก็คือ น้ำตก ซกเล็ก ข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ย่าง แต่งไปก็หิวไป หยุดก่อนดีกว่า ไปหาอาหารก่อน
















     แต่ถ้าหยุดไป มีหวังได้มีรอยแดงบนหัวแน่ งั้นมาแต่งต่อดีกว่า

     พอรับประทาน(กระซวก) อาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็เริ่มลงเล่นน้ำกัน

     ตอนแรก มีแต่ผู้ชายเล่น เพราะผู้หญิงกลัวผิวเสีย บางคนก็กลัวน้ำ เอ๊ย ไม่ใช่ ลงน้ำไม่ได้ (ก็รู้กันนะว่าเป็นอะไร) แต่สุดท้าย ไอ้ที่กลัวผิวเสียก็ไม่กงไม่กลัวมันล่ะ ไอ้ที่กลัวน้ำ เอ๊ย ลงน้ำไม่ได้ ก็เล่นน้ำกันอย่างเมามัน ชนิดที่ว่า ถ้ามันแดง กรูก็ไม่กลัว เพราะกรูอยู่ต้นน้ำ! (ผู้ใดที่คิดว่าน้ำตกสะอาดดื่มได้ บางทีคุณอาจจะดื่มน้ำแดงลงไปก็ได้ กรุณาระวังด้วยค่ะ : คำเตือนจาก NA_RA_I)

     ทุกคนลงเล่นน้ำกันอยางสนุกสนาน รวมทั้งดราฟกับแบงค์ เมื่อเล่นไปได้ซักพัก แบงค์ที่รู้สึกเหนื่อยๆ ก็ขึ้นมานั่งโซ้ย ข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ย่าง อย่างเอร็ดอร่อยอยู่คนเดียว ขณะที่เพื่อนๆ และดราฟ

     "เฮ้ย ไอ้ภัทร xโว้ย  ซีทรู ซีทรู เดี๋ยวแมร่งกรูจับกดเลย" เสียงเพื่อนผู้ชายคนใดคนหนึ่งตะโกนออกมา แล้วภาพที่เห็นต่อไปคือ เพื่อนประมาณ50คน เข้าไปช่วยกันรุมภัทรในขณะที่ภัทรได้แต่ดิ้นเฉยๆ (มันยอมตั้งแต่แรกแล้วอ่ะดิ : ผู้แต่ง) จนในทีสุดตอนนี้ ภัทรก็เหลือกุงเกงลิงตัวเดีย แล้วเพื่อนทุกคนก็เดินออกมา โดยทิ้งภัทรไว้ในสภาพอุจาดตา (อาเมน~ โปรดไว้อาลัยให้ภัทร 3 นาที : ผู้แต่ง)

     หลังจากที่สลายตัวกันแล้ว ดราฟก็เดินเข้าไปหาแบงค์ แล้วก็

     "ตัวไปเดินเล่นกัน เห็นมีคนบอกวา น้ำตกข้างบนสวยกว่า"

     "ว้าว!! มันจะสวยกว่านี้อีกเหรอ ไปสิไป" เมื่อตอบตกลงแล้ว แบงค์ลุกขึ้นเดินไปกับดราฟทันที ทั้งสองขึ้นเขาไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงจุดสูงสุด ที่สามารถขึ้นไปได้ ดราฟก็นั่งลงข้างน้ำตก แต่แบงค์นั้น รีบกระโดดลงน้ำทันที

     "ตัวระวังนะ รอเค้าก่อนสิ" ดราฟตะโกนออกไปอย่างตกใจ เมื่อตัวเองยังไม่ทันนั่ง แต่แบงค์กระโดดลงน้ำไปแล้ว

     "ตัวก็เร็วๆ สิ เค้าอยากเล่นน้ำ น้ำเย๊นเย็น" แบงค์ตะโกนกลับมาอย่างร่าเริง เพราะต้นน้ำที่ใสสะอาด และเย็นสุดขั้ว

     เมื่อแบงค์เรียกให้ลงไป มีเหรอที่ดราฟจะไม่ทำตาม ดังนั้นดราฟจึงกระโดดลงน้ำตามแบงค์ไป ส่วนแบงค์เมื่อเรียกดราฟแล้ว ก็ไม่สนใจอะไรเลย เอาแต่ว่ายน้ำไปเรื่อยๆ ไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง

     ~ปึก~

     "โอ๊ย! ไอ้เสาบ้ามาตั้งอะไรตรงนี้วะ คนจะเล่นน้ำ" แบงค์บ่นออกมา เมื่อว่ายน้ำเข้าไปชนอะไรซักอย่าง (ได้ข่าวว่าแกไปชนเองนะไอ้คุณแบงค์ : คนแต่ง) แต่แล้วเสาก็มีชีวิต (โอ้ OoO จอร์จ : คนแต่ง) เมื่อ.....

     "มาชนเค้าแล้ว ยังมาบ่นอีก" สรุป เสานั้นคือดราฟน้อยน่เอง

     "แล้วมาายืนให้ชนทำไมเล่า" (กรูไม่ผิด ยังไงกรูก็ไม่ผิด : แบงค์)

     "ตลอดอ่ะ เค้าผิดตลอดอ่ะ อะไรๆ ก็เค้าผิด ผิดตลอดล่ะ เชอะ!" อ้าวดราฟเรา งอนซะและ แล้วก็ถึงตาที่แบงค์จะง้อตามสเต็ป

     "อย่างอนดิตัว เค้าขอโต๊ดน้า ที่พูดแรงไปนิดนึงอ่า อย่าโกรเค้าน้า ยกให้ให้ผมนะก๊าบ" แบงค์แกล้งทำเสียงทะเล้น ว่ายน้ำเข้าไปง้อดราฟใกล้ๆ แล้วสวมกอดจากด้านหลังของดราฟ

     "ไม่"

     "ยกโทษให้เถอะน้า"

     "ไม่"

     "ให้เค้าทำไรก็ได้ หายโกรธเถอะนะ"

     "แน่ใจนะ" ดราฟถามออกไปอย่างมีเลศนัย

     "แน่ใจสิ หายโกรธเถอะน้า" แบงค์ตอบออกไปอย่างเร่งรีบ โดยไม่นึกถึงความหมายที่พูดออกไป

     "งั้นจูบก่อนสิ จะได้หายโกรธ"

     "เฮ้ย! ทะลึ่ง นี่มันน้ำตกนะ คนเยอะแยะ"

     "เยอะแยะอะไร ไม่มีซักคน จะเบี้ยวงั้นเหรอ งั้นเค้าจะโกรธแล้วนะ"

     "อ่ะ ก็ได้ๆ แต่อย่าโกรธเค้านา" พูดจบ แบงค์ก็มองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเดินมา แบงค์ก็โน้มคอดราฟลงมา แล้วประกบริมฝีปากลงไปทันที

     "อะ...อืม....หายโกรธรึยัง" เมื่อถอนริมฝีปากออกแล้ว ก็รีบถามอย่างร้อนรน แต่มีเหรอที่คนอย่างดราฟจะพอ

     "ยัง ต้องทำอีกอย่าง"

     "จะให้เค้าทำอะไร ก็บอกมาเถอะน้า นะ"

     "งั้นก็ทำรักให้หน่อยสิ ได้มั้ย" ดราฟถามเสียงกระเส่าออกไป ทำเอาคนฟังถึงกลับหน้าแดงอย่างรุนแรง

     "ตะ..ตอนนี้เลยเหรอ"

     "ตอนนี้สิ เค้าจะทนไม่ไหวอยู่แล้วนะ" เมื่อพูดจบ ก็จับมือแบงค์ แล้วเอามาวางที่ตรงนั้นของตัวเอง ทำเอาแบงค์หน้าแดงมากขึ้นไปอีก

     "จะทำจริงเหรอ"

     "จริงสิ จะทนไม่ไหวแล้ว ไม่งั้นเค้าโกรธจริงๆ นะ"

     "กะ...ก็ได้" พูดจบก็ทรุดตัวลง

     แต่ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไร ดราฟก็ดึงแบงค์ขึ้นมา แล้วเอาแขนแบงค์มาพาดไว้ที่คอตนเอง

     "เฮ้ย! ไอ้ดราฟ ไอ้แบงค์ มรึงจะขึ้นจากน้ำกันได้รึยัง ข้างล่างเค้าจะขึ้นกันหมดแล้วนะเว้ย" เสียงของไผ่ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัว

     "เออๆ ขึ้นแล้ว กว่าจะลากไอ้แบงค์ขึ้นมาได้ ไปๆ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า" พูดพร้อมกับลากแบงค์ขึ้นมา แต่ก่อนที่จะถึงจุดที่ไผ่ยืนอยู่ดราฟก็

     "รอให้ถึงบ้านก่อนเถอะ จะถอนคืนทั้งต้นทั้งดอกเลย" แล้วก็ลากแบงค์ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า