ตอนที่ 14 ความจริง...(ในใจ)

เมื่อได้ยินเสียงที่ดังลอดเข้ามา ดราฟก็ปิดเตาแก๊สทันที แล้วรีบวิ่งไปยังต้นเสียง พอไปถึง ก็พบร่างบางนั่งแหมะอยู่กับพื้น พร้อมกับร้องโอดโอยอย่างน่าสงสาร

"เฮ้ย! แบงค์เป็นไรวะ" ถามโดยไม่รอคำตอบ แล้วก็รีบอุ้มแบงค์ไปนั่งที่โซฟาทันที

"แบงค์ มรึงเป็นไร!! มรึงเจ็บตรงไหนรึเปล่า! ร้องทำไม" ดราฟถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน พร้อมทั้งสำรวจร่างกายของแบงค์ไปเรื่อยๆ แต่ก็ไม่พบร่องรอยใดๆ บนตัวแบงค์

"ดราฟ กรูเจ็บอ่ะ เมื่อกี้กรูเดินไปสะดุดขาตนเอง เลยล้มลงไปกระแทกพื้นเลย เจ็บอ่ะ T^T" พูดพลางเบะหน้าเตรียมจะร้องไห้ เมื่อเห็นดังนั้น ดราฟจึงรวบตัวแบงค์เข้ามากอดแล้ว

"ไม่เป็นไรแล้วนะ ไม่เป็นไรแล้ว เป่าเพี้ยง เป่าเพี้ยง หายแล้ว" พูดพร้อมกับเป่าลมอุ่นๆ ไปตามแขนขาของแบงค์ ทำเอาแบงค์หน้าแดงขึ้นมาทันที

"อะ...ไอ้บ้า! กรูไม่ใช่เด็กอนุบาลนะ ที่จะมาเป่าเพี้ยงให้หายน่ะ!" แบงค์พูดเสียงดังกลบเกลื่อนความเขิน เพราะลมอุ่นๆ จากปากดราฟ มันทำให้แบงค์รู้สึกแปลกๆ (ปากมันเหม็นอ่ะดิ : คนแต่ง) (ไม่เหม็นโว้ยไม่ใช่ถามแบงค์ดิ มันรู้ : ดราฟสุดหล่อคร้าบบบ)

"เออ กรูรู้แล้วว่ามรึงไม่ใช่เด็ก ก็กรูพิสูจน์มาแล้วนี่หว่า" จากที่แบงค์หน้าแดงอยู่แล้ว ก็ยิ่งแดงหนักเข้าไปอีก แล้วก็รีบกลบเกลื่อนด้วยการ

"ดราฟ แบงค์หิวข้าว ข้าวกลางวันกินไปนิดเดียวเอง เมื่อกี้ดราฟทำอะไรอยู่เหรอ หอมดี"

"อ๋อใช่ เสร็จพอดี รอแปปนะ" พูดจบก็รีบวิ่งเข้าไปในครัว แล้วก็ออกมาพร้อมกับถาดที่มีชามใบใหญ่ 1 ใบ และแก้วน้ำ 2 แก้ว

"ข้าวต้มทะเล สูตรนายดราฟมาแล้วคร้าบบ"

"แหวะ ข้าวต้มทะเลสูตรนายดราฟ จะอร่อยมั้ยเนี่ย" ด้วยความหมั่นไส้ดราฟจึงพูดไปแบบนั้น แต่

"อ้าว! แบงค์คร้าบ ไม่เชื่ออย่าหลบหลู่นะคร้าบบบ (มันจะคร้าบบไปถึงไหนวะเนี่ย : คนแต่ง) มากินได้แล้ว เดี๋ยวป้อนให้" พูดพร้อมกับตักเข้าต้มขึ้นมาเป่า แล้วยกช้อนไปจ่อตรงหน้าแบงค์ แต่....แบงค์กลับจับมือดราฟเอาไว้ แล้ว

"เฮ้ย! ไม่ได้เป็นง่อยนะ กินเองได้" ว่าแล้วก็รีบหยิบมาจากมือดราฟ แต่

"เอ๊ะ อยู่เฉยๆ นี่มันข้าวต้มสูตรนายดราฟ ต้องกินอย่างงี้ดิ ถึงจะอร่อย" พูดพลางยักคิ้ว แล้วก็เริ่มป้อนข้าวต้มให้แบงค์ที ตัวเองที ส่วนแบงค์พอเถียงอะไรไม่ได้ ก็จำต้องนั่งเฉยๆ ให้ดราฟป้อนข้าวต้มให้

เมื่อกินเสร็จเรียบร้อย ดราฟก็พาแบงค์ขึ้นไปบนห้อง แล้วก็.......

"แบงค์จะอาบน้ำก่อนป่ะ" ดราฟถามขึ้น เมื่อพาแบงค์มาถึงห้องแล้ว

"อือ ก็ดีเหมือนกัน งั้นเค้าไปอาบก่อนนะ ดราฟจะอาบด้วยกันรึเปล่า" ถามไปงั้นแหละ ถ้ามันเอาจริงก็ตัวใครตัวมันแหล่ะน้า

"ไม่อ่ะ เดี๋ยวไม่ได้ออกจากห้องน้ำทั้งคู่ ไป ไปอาบน้ำเลย" พูดพลางดันแบงค์เข้าไปในห้องน้ำ เมื่อจัดการให้แบงค์เข้าไปในห้องน้ำเรียบร้อยแล้ว ดราฟก็เตรียมอุปกรณ์การนอน โดยนำทุกอย่างมาไว้ข้างเตียง แล้วจัดให้พร้อมนอน
เมื่อจัดเสร็จ ก็พอดีกับที่แบงค์ออดมาจากห้องน้ำ ดราฟจึงเตรียมตัวจะเข้าไปอาบน้ำต่อ แต่แล้ว สายตาก็ไปสะดุดอยู่กับร่างของแบงค์ที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำ ซึ่งมีแค่....ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กผืนเดียวเป็นเครื่องปกปิดร่างกาย พร้อมกับหยดน้ำที่เกาะอยู่ตามตัว เห็นแบบนั้นแล้ว ดราฟจึงต้องรีบสวนเข้าห้องน้ำไปโดยเร็ว แล้วปิดประตูเสียงดัง 'ทำไมมันน่ารัก น่ากดอย่างนี้วะ แล้วแมร่ง แต่งตัวแบบนั้นออกมาได้ไง เดี๋ยวกรูก็ทนไม่ไหวหรอก แบงค์นะแบงค์ ทำไมแบงค์ทำกับดราฟแบบนี้ ไม่ได้ ต้องอดทน อดทน! " ดราฟร้องโอดโอยอยู่ในใจคนเดียวในห้องน้ำ

ด้านแบงค์ หลังจากที่ดราฟเข้าห้องน้ำไปแล้ว ก็รีบดำเนินการ ยั่ว! ขั้นต่อไป ด้วยการเปลี่ยนชุดที่คิดว่า 'เซ็กซี่' ที่สุด เท่าที่หาได้ แล้วจัดการเก็บที่นอนที่ดราฟเตรียมเอาไว้ไปซ่อน เมื่อเห็นว่าซ่อนมิดชิดดีแล้ว ก็รีบกระโดดขึ้นไปแกล้งหลับบนเตียง ด้วยท่าที่พยายามทำให้เซ็กซี่ที่สุดเช่นกัน

พอดราฟออกจากห้องน้ำมา เมื่อได้เห็นสภาพของแบงค์ เลือกกำเดาก็แทบพุ่ง เพราะภาพที่เห็นคือ แบงค์นอนอยู่บนเตียง บ็อกเซอร์ขาเว้าสูงที่ถูกถกขึ้นมา จนแทบไม่ได้ปิดอะไร เสื้อยืดตัวใหญ่ให้อารมณ์เดียวกันกับบ็อกเซอร์ (แล้วแกจะใส่ทำไมวะ ถอดหมดเลยดีกว่ามั้ย? : คนแต่ง)

ดราฟเห็นแบบนั้น จึงเดินไปดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวให้แบงค์ แล้วเตรียมตัวจะไปนอนที่ของตัวเอง แล้วก็ต้องแปลกใจ เมื่อพบว่าที่นอนที่อุตส่าห์ปูเอาไว้ ได้หายไปเรียบร้อยแล้ว

'เอาไงดีวะ ถ้านอนพื้นต้องเป็นหวัดแน่ แต่ถ้าไปนอนบนเตียงกับแบงค์ กรูจะหลับได้มั้ยวะนี่ เฮ้อ~" ดราฟที่คิดไปคิดมา ก็ตัดสินใจค่อยๆ นอนลงบนเตียงเดียวกับแบงค์ แล้วดึงแบงค์เข้ามากอดอย่างระมัดระวัง เพราะกลัวแบงค์จะตื่น (มันก็ไม่ได้หลับแต่แรกแล้ว : คนแต่ง)

ความอบอุ่นของอ้อมกอด ทำให้แบงค์ต้องเก็บแผนการไว้พรุ่งนี้ เพราะความง่วงเริ่มเข้าครอบงำ แต่ก่อนที่สติทั้งหมดจะหลุดลอยไป เสียงของดราฟก็แว่วดังขึ้นมา

.......................แบงค์ โกรธอะไรดราฟเหรอ...........................

.......................ทำไมต้องแกลังยั่วกันด้วย.......................

...................................ไม่ได้โกรธหรอกนะที่แบงค์ทำแบบนี้...........................

................แต่ถ้าทำแบบนี้ คนที่เดือดร้อนตอนสุดท้าย ก็คือแบงค์นะ.......................

........................ตอนนี้ดราฟยังทนได้................ยังพอทนได้.....................

........................แต่ถ้าทนไม่ได้ขึ้นมาเมื่อไหร่....................คนที่จะแย่คือแบงค์นะ..............

................ถ้าถึงตอนนั้น.................แบงค์อย่าเกลียดดราฟนะ...............

...............จะโกรธ.....จะด่า....จะว่ายังไงก็ได้.........

...........................................แต่ขออย่างเดียว...........

.....................อย่าเกลียดดราฟนะ..................

............................ดราฟรักแบงค์มากนะ.......................

...........................อยู่กับดราฟตลอดไปนะ........................

.........................................ถ้าไม่มีแบงค์....ดราฟจะอยู่ยังไง...........................

....................................จะมีชีวิตอยู่ได้ยังไง.................................

..................................................................................................................................................

.........................................................................................................................

........................................................................................................

......................................................................................

.......................................................................

........................................................

..........................................

..........................

................

........

...

To be continue.......................