ตอนที่ 9 ไม่รู้สึกอะไรเลย! (เหรอ)

สายลมอ่อนๆ โชยลอดผ่านหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ ปะทะเข้ากับร่างสองร่างที่โอบกอดกันอยู่ ร่างที่ถูกโอบกอดอยู่ค่อยๆ ขยับตัวช้าๆ แล้วหยุดชะงักไปทันที เมื่อความเจ็บปวดแล่นไปทั่วร่างกาย

'โอ๊ย! กรูไปทำไรมาวะ เจ็บชิบ' คิดได้แค่นั้นก็ลืมตาขึ้น แล้วก็ได้พบต้นเหตุของความเจ็บปวดนั้น ทันใดนั้นภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ก็แล่นเข้ามาในหัวสมองทันที ฉับพลันเมื่อระลึกได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ใบหน้าที่ซีดเซียวก็มีสีเลือดแต่งแต้มขึ้นมาทันที

'ทำไม...ทำไมมรึงทำอย่างนี้กับกรูไอ้ดราฟ กรูไม่เคยคิดเลยว่ามรึงจะเป็นคนอย่างนี้ ทั้งที่กรูคิดว่ามรึงเป็นเพื่อนกรู' คิดไปพานน้ำตาจะไหล

'ไม่ได้การแล้ว กรูจะมัวมานั่งอยู่แบบนี้ไม่ได้' คิดได้ดังนั้น แบงค์ก็พยายามจะก้าวลงจากเตียง แต่ก็ต้องทรุดลงกับพื้น เมื่อความเจ็บปวดแล่นเข้ามา

"เชี่ยเอ๊ย! " สบถออกมา แล้วก็พยามยามลุกขึ้นใหม่ แต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อถูกมือหนากระชากขึ้นมาบนเตียง

"จะไปไหน" ดราฟที่ตื่นก่อนแบงค์นานแล้ว แต่ก็แกล้งหลับ แล้วแอบมองสถานการณ์อยู่ เกือบจะดึงร่างบางมาแต่แรก พอเห็นว่าร่างนั้นกำลังพยายามลุกขึ้น ก็โล่งใจที่ไม่เป็นอะไรมาก เมื่อเห็นว่าร่างบางกำลังจะหนี ก็รีบกระชากให้ขึ้นมาบนเตียง

"ปะ..เปล่า..มะ..ไม่ได้..ปะ..ไปไหน" ยิ่งเห็นก็ยิ่งกลัว ภาพที่ตัวเองโดนทำอะไรบ้างเมื่อคืน ย้อนกลับเข้ามาในสมอง

"นอน! " ดราฟตวาด พอเห็นแบงค์กลัวตัวเอง ก็โมโห โมโหทั้งตัวเองทั้งแบงค์ โมโหที่ตัวเองทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลัง และโมโหที่แบงค์ทำหน้าเหมือนหวาดกลัวตัวเขาซะเต็มประดา

แบงค์ค่อยๆ ลดตัวลงนอนข้างๆ ร่างของดราฟ ลำแขนหนาโอบกระชับเอวบางเข้าหาตน

"เจ็บมากมั้ย?" ถามออกไปด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ต้องสะดุ้ง เมื่ออยู่ดีๆ แบงค์ก็ร้องไห้ขึ้นมา

"เฮ้ย! เป็นอะไร?" ดราฟถามด้วยความเป็นห่วง แล้วใช้ปลายนิ้วมือเกลี่ยเช็ดน้ำตา

"ฮึก...ฮือ..ทะ..ทำไม..ตะ...ต้อง..ทะ..ทำแบบนี้" ถามออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ และยังสะอึกสะอื้นอีก

"ไม่รู้เหรอว่าทำไม กรูถึงทำแบบนี้" พูดพลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นอีก
"ฮึก..ฮึก..มะ..ไม่รู้..ฮึก" ตอบไปสะอื้นไป

"ถ้ากรูไม่รู้สึกอะไรกับมรึง มรึงคิดเหรอว่ากรูจะทำแบบนี้" แบงค์อึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน ใบหน้าขึนสีระเรื่ออย่างน่ารัก ในสายตาของดราฟ แต่น้ำตากับเสียงสะอื้นก็ยังไม่หายไป ดราฟเห็นดังนั้น จึงก้มลงจรดริมฝีปากลงบนใบหน้าของแบงค์ พร้อมกับจูบซับน้ำตา

"ตอนนี้มรึงรู้ความรู้สึกของกรูแล้ว เลิกร้องไห้ได้แล้ว" แบงค์พูดอะไรไม่ออก เลยได้แต่ก้มหน้างุด แล้วพลิกตัวหันหลังให้ดราฟ

'โอ๊ย! น่ารักโว้ย! แมร่ง ขอกอดแน่นๆ ทีเถอะ ขออนุญาติน้า~' คิดได้เท่านั้นก็เริ่มโอบแบงค์ให้แน่นเข้าไปอีก

ทางด้านแบงค์ "เฮ้ย ไรวะ แน่นไปแล้วน่ะเว้ย ไม่ด่าทำเหลิง เดี๋ยวปั๊ด ปล่อยเลยมรึง ปล่อยเลย กรูไม่ฆ่ามรึงก็บุญแล้ว ปล่อย!" แบงค์ที่รู้สึกถึงอ้อมกอดที่รัดแน่นโวยวายขึ้นมา

"ไรเล่า กรูก็แค่กลัวมรึงจะหนาวแค่นั้นเอง ไม่เห็นต้องโกรธเลย แค่นี้กรูก็ละอายใจจะแย่อยู่แล้ว" ดราฟพูดด้วยความน้อยใจนิดๆ (นิดๆ จริงๆ นะ) แต่ก็ยอมคลายอ้อมกอดลงแต่โดยดี

"ทันทีที่ดราฟคลายอ้อมกอดออก ความหนาวเย็นก็มากระทบผิวกายของแบงค์ทันที ทำให้แบงค์ต้องหันหน้าซุกเข้าไปตรงอกของดราฟทันที เพื่อหาความอบอุ่น

"หวาย~ ทำไมมันหนาวอย่างงี้วะ" พูดเสร็จถึงได้รู้สึกตัวว่า ตอนนี้บนตัวนั้นไม่มีเสื้อผ้าซักชิ้นเดียว (ความรู้สึกช้าจริงนะ พวกมรึงเนี่ย)

"เฮ้ย! ชุดกรูหายไปอยู่ไหนหมดวะ!" แบงค์ที่กำลังลุกจากเตียง เพื่อไปหยิบชุดของตนที่อีกฟากของห้อง แต่ก็ทำไม่ได้ เมื่อดราฟจัดการอุ้มแบงค์ขึ้นในท่าอุ้มเจ้าสาวสุดคลาสสิค เดินไปทางห้องน้ำ

"ว้ากกก~ ไอ้ดราฟปล่อยกรูลงเดี๋ยวนี้นะเว้ย! มรึงจะทำอะไรกรู!" แบงค์โวยวายขึ้นทันที และพยายามขัดขืน เพื่อให้ดราฟปล่อยตนลง

"นิ่งๆ ดิวะไอ้แบงค์ กรูแค่จะพามรึงไปอาบน้ำเท่านั้นเอง ดิ้นมากๆ เดี๋ยวปั๊ดก็ปล่อยร่วงกระแทกพื้นหรอก แล้วก็เลิกโวยวายได้แล้ว เดี๋ยวไอ้3ตัวข้างล่างก็ขึ้นมาหรอก มรึงอยากให้พวกมันเห็นสภาพมรึงนักเหรอ แล้ว1ในนั้นก็มีไอ้ไผ่ด้วย" ดราฟที่อุ้มแบงค์อยู่ พูดบอกให้แบงค์หยุด พร้อมทั้งสาธยายเหตุผลให้ฟัง แต่พอพูดถึงไผ่ ปลายเสียงก็เบาลงจนแทบไม่ได้ยิน

"ไอ้ดราฟ แกกำลังเข้าใจผิดนะ เรื่องกรูกับไอ้ไผ่น่ะ" แบงค์ที่ได้ยินดราฟพูดอย่างนั้น รีบพูดขึ้นทันที เพราะแบงค์รู้ดีว่า ส่วนหนึ่งที่ทำให้ตัวเองโดน...เมื่อคืนนี้ ส่วนหนึงก็เพราะคนตรงหน้าเข้าใจผิดดราฟที่ได้ยินแบงค์พูดแบบนั้น ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นทันใด เพียงแต่ไม่ได้แสดงออกมาเท่านั้น แต่ไม่ใช่กับแบงค์ ยิ่งคนตรงหน้านิ่งเท่าไหร่ แบงค์ก็เริ่มรู้สึกเจ็บมากขึ้น เพราะคิดว่าคนๆ นี้คงไม่เชื่อตน

"ไอ้ดราฟ เชื่อกรูนะ กรูกับไอ้ไผ่ไม่ได้มีอะไรกันจริง พวกกรูก็แค่เล่นกันเฉยๆไม่ได้ทำอะไรอย่างที่มรึงเข้าใจผิดจริงๆ มรึงหายโกรธกรูเถอะนะ” แบงค์ทำเสียงออดอ้อนน้อยๆพร้อมช้อนตามอง

‘โอ๊ย~ทำไมมันน่ารักอย่างนี้นะขอแกล้งหน่อยเถอะ’ ดราฟที่เกิดอาการอยากแกล้งขึ้นมาจึงวางแผนเล็กๆแกล้งแบงค์

“กรูเปล่าโกรธมรึงซะหน่อย!!”ดราฟแกล้งกระแทกปลายเสียงลงไป ในขณะที่เท้าได้พาตนและร่างบางมาถึงหน้าประตูห้องน้ำเรียบร้อยแล้ว

“ก็เห็นๆอยู่ว่ามรึงโกรธกรู! มรึงไม่เชื่อกรูเลยรึไง! กรูบอกว่ากรูไม่เคยมีอะไรกับไอ้ไผ่มัน! ทำไมมรึงไม่เชื่อกรู! คำพูดของกรูมันเชื่อไม่ได้รึไง! ครั้งแรกของกรูก็คือมรึงไงไอ้ดราฟ! มรึงได้ยินมั้ยว่ามรึงเป็นคนแรกของกรู!! อุ๊บ” แบงค์ที่เพิ่งสำนึกได้ว่าพูดอะไรออกไป รีบเอามือปิดปากแล้วก้มหน้าหลบลงทันที เพราะเจ้าตัวเองก็รู้ว่าตัวดีว่าตอนนี้หน้าของตนคงแดงยิ่งกว่ามะเขือเทศ ทำให้ไม้ทันได้เห็นรอยยิ้มของดราฟ

“กรูรู้น่าว่าครั้งแรกของมรึง ก็เล่นรัดกรูซะแน่นเลย” ก้มลงกระซิบข้างหูพร้อมกับขบเม้มใบหูของแบงค์เล่นแล้วพูดต่อว่า

“แล้วก็กรูก็ไม่ได้โกรธมรึงด้วย กรูเชื่อตั้งแต่ที่มรึงพูดตอนแรกแล้ว อีอย่างมรึงต่างหากที่ควรโกรธกรูที่กรูหึงมรึงจนหน้ามืดจนไม่สนใจอะไรอะไร มรึงยกโทษให้กรูเถอะนะ” พูดเสียงอ้อน พร้อมกันหน้าสำนึกผิดเต็มที่(มันสำนึกจริงเหรอ?)

‘มรึงอย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ แบบนี้กรูจะโกรธมรึงลงได้ยังไง’

"เฮ้อ~ก็ได้กรูยกโทษให้ แต่มรึงอย่าทำแบบนี้อีกนะ” ตอบไปอย่างจำใจ แต่ก็ต้องผงะเมื่อดราฟพูดว่า

“แบบนี้เนี่ยแบบไหนเหรอ?” ถามด้วยหน้าตาอินโนเซนต์สุดๆ ซึ่งแบงค์ลงความเห็นว่าน่าทีบมากๆ “อะ ไอ้บ้า! ถามมาได้ไงว่าแบบไหน” แบงค์ตะคอกใสดราฟด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อ

“เอาเป็นว่ากรูจะไม่ทำถ้ามรึงไม่ยอม”ดราฟพูดพร้อมปล่อยแบงค์ลงในอ่างอาบน้ำ(คุยกันตั้งนานจากหน้าประตูถึงอ่างทำไมมันไกลจังฟะ)

“กรูไม่มีทางยองมรึงหรอก”แบงค์ตะคอกเสียงดังใส่เสียงดัง “แต่เมื่อคืนมรึงก็ยอมนี่นา” คำพูดของดราฟทำเอาแบงค์พูดไม่ออก

‘ใช่ มันพูดถูกเพราะเมื่อคืนกรูแทบไม่ได้ขัดขืนมันเลย เจอไปแบบนั้นใครมันจะไปมีแรงขัดขืนวะ’ แต่ก่อนที่จะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ แบงค์ก็รู้สึกถึงน้ำที่กระทบลงมาบนผิว

“มรึงนั่งนิ่งๆนะเดี๋ยวกรูอาบน้ำให้”ไม่ว่าเปล่าหยิบสบู่ขึ้นมาฟอกตัวให้

“เฮ้ย! ไม่ต้องกรูอาบเองได้!” แบงค์ขัดขืนพยายามโวยวายเพื่อให้ดราฟหยุด เพราะสัมผัสของดราฟเริ่มทำให้แบงค์รู้สึกแปลกๆ

“เดี๋ยวกรูอาบให้นั่งนิ่งๆสิ คิดซะว่าให้กรูไถ่โทษเรื่องเมื่อคืนนะ แล้วอีกอย่างมรึงต้องล้างข้างในด้วย หรือมรึงจะปล่อยไว้!”เจอไม้นี้เข้าไปแบงค์ถึงกับนั่งนิ่งทันที ดราฟจึงเริ่มอาบน้ำให้แบงค์อีกครั้ง

จบตอน แต่ฉากในห้องน้ำยังไม่จบนะ เดี๋ยวต่อตอนหน้าติดNCรึเปล่าน้า~ ติดตามดูกันเอาเองล่ะกัน^^